سیمرغ

چون تیغ آفتاب برقامتش نشست/
ذکری زباغ خزان بخاطرش نشست

عزم سفرکردودامن کشان برفت
آنجاکه شمیم وصال درباورش نشست

تاطعم حقیقت به کام اونشست
گویاکه نفس منیت به دام اونشست

سیمرغ بد و پران شدبه آسمان
آنجا که قاف طریقت درجام او نشست

برچسبها: تیغ, آفتاب, شمیم, وصال, سیمرغ