میل سعادت به کمالش خوش است/
مبداو هم مقصدعالی تو راست/
ذکرحقیقت زجمالش خوش است/
عشق ولایت به وفایش خوش است/
شهدشهادت به لقاءاش خوش است/
دانش وحکمت که بیاموختی/
سیرطریقت به سلوکش خوش است/
بحرکرامت به متاعش خوش است/
نسل شرافت ز امامش خوش است
/مرغ سحربوده وسیمرغ گشت/
شوق عبادت زجوانش خوش است/
چشم بصیرت به نگاهش خوش است/
روح شریعت به جهادش خوش است/
حاصل توحید به وارستگی است/
شوکت وحدت به نمازش خوش است/
قدر تلاوت به بهارش خوش است/
صبح سلامت به سلامش خوش است/
چشم به راه صبح آدینه ام/
اوج زعامت به جهانش خوش است/عصرامامت به ظهورش خوش است/
برچسب: مبدا,
نویسنده: مهدی زمانی