چشم به راه

میل سعادت به کمالش خوش است/

مبداو هم مقصدعالی تو راست/

ذکرحقیقت زجمالش خوش است/

عشق ولایت به وفایش خوش است/

شهدشهادت به لقاءاش خوش است/

دانش وحکمت که بیاموختی/

سیرطریقت به سلوکش خوش است/

سرعبادت به نهانش خوش است/

ماه مبارک به نمادش خوش است

/مرغ سحربوده وسیمرغ گشت/

بحرکرامت که به لطفش خوش است/

چشم بصیرت به نگارش خوش است/

اصل شریعت به فروعش خوش است/

حاصل توحید به وارستگی است/

شکوه وحدت به نمازش خوش است/

قدر تلاوت به بهارش خوش است/

صبح سلامت به سلامش خوش است/

چشم به راه صبح آدینه ام/

اوج زعامت به جهانش خوش است/عصرامامت به ظهورش خوش است/چه خوش است فجرصادق که دمیده ازتورویی/به نسیم طلعت تو بنوازد از توبویی/چه خوش است آن فروغی که جهان ندیده باشد/که ز پرتوجمالت برساندازتونوری/